- ik nog een volle nacht in België ben

- ik morgen nog een volle dag ga werken

- dat in principe tot 20u is

- ik niet weet of ik dat zo lang ga volhouden

- ik werk mee naar huis had

- ik daar niets van gedaan heb

- echt NIETS

- ik andere dingen nog te regelen had

- allerlei spullen om mijn rugzak te vullen

- elk jaar denk ik: nu heb ik alles

- elk jaar blijkt dat ik nog dingen nodig heb die ik niet had

- een muskietennet bijvoorbeeld zoiets was

- mijn rugzak al klaar moest staan 

- ik morgennacht (of het stukje ervan) niet meer hier slaap

- ik een lieve papa heb die me naar de luchthaven wil brengen in het holst van de nacht

- de rugzak klaar staat 

- er nog wat dingen 'rond' liggen

- ik morgen toch vroeg moet opstaan

- ik benieuwd ben naar Afrika

- ik nog nooit eerder een voet op dat continent heb gezet

- er 'mens-erger-je-niet' in mijn rugzak zit

- we immers zeven uren moeten wachten bij de eerste (en enige) tussenstop

- ik het in mijn rug heb

- ik het al een paar weken in mijn rug heb

- ik een nieuw matje kocht

- we immers niet altijd een bed gaan kunnen vinden

- we bij de bevolking slapen van tijd tot tijd

- ik mag hopen dat die rugpijn niet erger wordt

- ik gisterenavond babysitte

- een kindje van 3 jaar heus wel wat weegt

- het een schatje is

- we doktertje speelden en dansten op de nieuwe K3 (mét 'josje'!)

- ik de patiënt was 'die braaf moest zijn en dat mama me dan straks wel zou komen halen uit het ziekenhuis'

- ik hou van kinderen hun fantasie

- ik die bij mezelf echt wel mis soms

- het een intense reis wordt

- zéér dicht bij de mensen daar

- een bezoekje aan een schooltje, één van die dingen is

- ik toe ben aan een reis

- ik toe ben aan "weg" van hier

- 'hij' plots niets meer zegt

- ik eindelijk 'besef' dat het een maat voor niets is geweest de voorbije twee jaren

- ik ook weet dat ik beter af ben zonder

- dat momenteel zo 'past' in mijn hoofd

- ik hoop dat ik dat ga volhouden die puzzel bij elkaar te houden

- ik vorig jaar rond dezelfde tijd uitkeek naar 2009, het jaar dat alles veranderen zou

- er dingen zijn veranderd en niet bepaald in de goeie richting

- ik daar in die laatste maanden toch het beste van ga maken

- ik begin met Afrika

- ik begin met mezelf

- ik 'dada' zeg, tot over een paar weken!

Als er iemand je vraagt hoe het gaat zeg je: ‘cava, goed’ en je haat de leugen die in die twee woorden verscholen ligt. Je probeert die twee woorden waar te maken door gewoon de dag te nemen zoals ie komt en gelukkig te zijn… Omdat je weet dat alles zoveel slechter kan.

Het voordeel van het hier te kunnen schrijven is dat je het hier kan zeggen… Het gaat niet goed. Het werk was lastig om pietluttige dingen. Dingen in perspectief zien werd plots moeilijk. Idiote redenen waar ik in mezelf van een mug een olifant maakte…  De interne onrust liep daar ook even uit de hand.

Hoe laat je iemand los die er niet meer is en dat gevoel je zo onmachtig maakt en hoe laat je iemand los die er wel degelijk is en je zo nauw aan het hart ligt dat ook dat pijn doet…

Voor het eerst in mijn leven heb ik écht het gevoel dat ik géén vat heb op de binnenkant. Dat al het gevoel als een chaos houvast zoekt maar het niet vinden kan. En ik vecht maar win niet genoeg de strijd naar mijn zin. Het lukt me niet om naar de tekenles te gaan. Het lukt me niet om de dingen te doen die ik allemaal in mijn hoofd heb…

Als op café beste vriend naar me kijkt en vraagt: ‘En jij’… zeg ik: ‘Nu effe niet, ik wil hier geen tranen’… En later komt het verhaal er wel uit, wanneer het kan.

Eind deze maand laat ik het hier weer allemaal even voor wat het is. Drie en halve week met de rugzak door een stukje Afrika… Ik hoop daar rust te vinden… Even terug naar de essentie. Even terug weg en naar mezelf…