08-09-08

Een houten hoofd

Een zondagmorgen in de gietende regen

Ergens op een parking van een winkel voor bouwmaterialen

Heel de familie miss abnormalia op de been

Een grote partij geladen op twee winkelkarren

Grote balken, lange balken, zware balken

De dag ervoor was gekenmerkt door bekisten, wapenen en ijzervlechten

Miss abnormalia samen met de papa voor de zus een eigen ontworpen tuinhuis gaat bouwen

Terug naar de parking

Balken nemen, balken in de aanhangwagen leggen

Vier mensen, acht handen, laden, lossen

En dan ineens

BENGGGGGG

Mama miss abnormalia nam een balk

Zwierde er, zonder even na te denken, mee rond

Vergat even dat miss abnormalia rechts van haar stond

Resultaat: een slag met volle vaart tegen mijn voorhoofd

Gevolg: een bult, een blauw voorhoofd en een gedeeltelijk lichtblauw ooglid, hevige hoofdpijn en misselijkheid

Miss moest werken een uur later

Miss dacht: ijs er tegen en go go go

Dus ging ik

Het heeft niet lang geduurd

Anderhalf uur later was ik terug thuis

Een huis, een donkere kamer om me in te leggen en een moeder die zich sindsdien superschuldig voelt

Ik sliep vannacht terug in het ouderlijk nest

Met een mama die de hele nacht wakker heeft gelegen en aan papa abnormalia de vraag stelde: ‘stel dat die nu niet meer ademt’

Het bewijs is er: ik adem nog

Mensen die nu pas realiseren dat ik er gisteren (in dat korte anderhalf uur) inderdaad wel bleek uitzag

Zij die gisteren niets durfden vragen en dachten dat ik goed doorgezet had de nacht ervoor

Niets van dat dus...

Ik zit vandaag zelfs op mijn werk

(Al ben ik duidelijk in de war en heb ik al honderd stommiteiten gedaan vandaag)

Opgeven staat simpelweg niet in mijn woordenboek

Vermoedelijk een lichte hersenschudding

Maar mensen in verlof en een karrenvracht aan werk op mijn bureau

Niets houdt mij tegen:

‘Miss abnormalia’

13:21 | Commentaren (5)

Commentaren

Mag ik even?
Je zal het misschien niet graag horen,
of net wel:

Jij moet rusten.

Ik herhaal:

Jij moet rusten!

(Hersenen hebben tijd nodig om weer ongeveer in hun oorspronkelijke positie terug te keren... het wreekt zich achteraf... echt!)



En ja, ik weet het, waar moei ik me mee,
maar 't is mijn vaderlijke reflex...

Rusten dus!

Gepost door: Kaajee | 08-09-08

meid toch!
niet teveel hooi op die vork...

(ja ik zou me als ik je moeder was toch ook een beetje schuldig voelen :-))

Gepost door: casper | 10-09-08

Zou je toch niet thuisblijven met een hersenschudding?

Gepost door: veerle | 16-09-08

=^..^= Ik kan alleen maar hopen dat jouw stilte niets te maken heeft met diene Benggggg

X

Gepost door: Talleke | 21-09-08

Oei oei het hoofd blijkbaar flink door elkaar geschud. Goed verzorgen hoor!

Gepost door: Manlome | 24-09-08

De commentaren zijn gesloten.