28-12-08

lastig!

black-and-whiteMijn hoofd voelt ijl. Alsof er iets teveel in zit. Al twee dagen is dat zo. De zware medicijnen die weer door mijn lijf moeten passeren sinds de afgelopen weken, zitten daar zeker voor een deel tussen. En blijkbaar valt het op want in de afgelopen dagen heeft iedereen die ik ontmoet heb, mee op café gezeten heb, etc. er wel iets over gezegd…

Dat mensen merken dat je jezelf niet bent, zo stil, zo zwijgzaam wanneer ik bij anderen ben… Blijkbaar is dat niet van mijn gewoonte. Eigenlijk is het best lastig, merk ik aan mezelf – al is het goed bedoeld en al is het uit bezorgdheid (dat zegt die hand die dan eens over je rug wrijft en een stem die vraagt: gaat het wel?) – het is lastig en het maakt me lastig.

Vanmorgen stond ik op met een gevoel dat ik amper nog verder kan. Dat ik het hier en nu ‘beu’ ben en dat ik er hier en nu ‘genoeg’ van heb. Lastig op mezelf, lastig op de andere, gewoon lastig, lastig, lastig.

Dus bel ik in de namiddag een vriendin… en man, ik was lastig en dat moest er allemaal even uit. Dus liet ik het er ook uit en zei ik ook: ‘mennnnn, ik bén lastig’… En plots viel bij haar de puzzel in elkaar, plots wist ze hoe laat het was: ‘oh neen he… je zit toch weer niet in die fase he dat je weg gaat lopen?’… En de angst sloeg me om het hart… Zou het dat zijn? Ik hou het niet meer lang vol, zoveel is zeker. Is het 2009 dat dichterbij komt en ik die nu ‘weet’ dat het dichter komt of zijn het cold feet (en niet bepaald door de vrieskou)?

Ik zweeg tegen hem, die lastigheid daar heeft hij nu geen boodschap aan… En toch heb ik het moeilijk met ik weet eigenlijk niet goed wat...

En dan, ergens vanavond, een kleine sms van hem… zucht… hij is er ook mee bezig, zoveel is duidelijk.

2009 – lastig, lastiger, lastigst? Of wat gaat dat worden… gatver toch!

03:21 | Commentaren (2)

Commentaren

...
Praten helpt (en hiermee wil ik helemaal niet de reclamecampagne van één of andere grootbank parafraseren)...

Gepost door: Kaajee | 28-12-08

2009 wordt geweldig! Zenuwen zijn normaal, niet? Gewoon springen en u laten vallen, je komt wel op je pootjes terecht.

Gepost door: Life is a dance | 28-12-08

De commentaren zijn gesloten.