16-04-09

Op handen en voeten

handen en voetenIk sluit mijn ogen en open ze weer. Het zwart van de nacht wordt enkel verlicht door de leds van de wekkerradio. Ik draai mijn hoofd in mijn kussen en probeer mijn hoofd op standby te drukken. Er staat geen knopje aan mijn hoofd zo blijkt.

Zo gaat het al nachten. Badend in het zweet word ik wakker, wentel mezelf alsof het een bloedhete zomer is uit het donsdeken en sla het terug om me heen. De behaaglijkheid van het deken lijkt ver zoek. Zwemen van slaap en ontwaken tikken elk uur aan alsof ik het 'moet' meemaken.

De volumeknop in mezelf staat op stil. Ik heb de andere richting geprobeerd: dansend doorheen de dag, volgeboekt met afspraakjes. Het lukte me niet. Het bleef kraken op de mainstream bandbreedte en dus schakelde ik een eigen frequentie in. Ergens aanwezig afwezig zijn vond ik niet fair ten opzichte van mijn gezelschap en ergens heb ik het gevoel dat dit verhaal niet te vertellen is.

De telefoon rinkelt en ik denk: ja... Bij het opnemen van de hoorn blijkt het telkens iemand anders te zijn. Stilte heeft zich ook aan de andere kant meester gemaakt.

En ik slik en ik zwijg. Trots zijn tot in de punten van mijn tenen en mijn stiekeme tranen... omdat hij niet luisteren wil en ik op dat gebied niet zot wil zijn.

 

21:41 | Commentaren (4)

Commentaren

...
*zwijgt*

*denkt*

*zoekt de juiste woorden*

Gepost door: Kaajee | 17-04-09

Neem zoveel tijd als je nodig hebt, alles op je eigen tempo, dat is het beste. Want (ik weet niet wat er gebeurd is maar het klinkt serieus), je moet er toch door.

Gepost door: Life is a dance | 17-04-09

Heel veel sterkte ...

Gepost door: Lies | 17-04-09

Miss.. Ook ik vind geen woorden.. Het lijkt hartverscheurend te zijn, wat daar gebeurd..
Maar je lijkt je hart te volgen en dat is de juiste weg, naar mijn bescheiden ervaring..

Sterkte miss, ik wens je zonnestralen.

Gepost door: Dartel | 17-04-09

De commentaren zijn gesloten.