17-08-09

Schild-pad

schildpadEn je probeert los te laten door stappen te ondernemen. Daar zit je dan, met de witte wijnfles aangestoken op je salontafel in een zetel met een gesprek waarvoor geen gezamenlijke fond blijkt te vinden te zijn... weg te draaien van de ogen van een ander met een hart dat een frigo is. Ik ben een schild-pad.

De zondag was moeilijk geweest. De zondag was er een van te kijken en te beseffen dat loslaten echt niet makkelijk is. Loslaten is het proces waardoor ik tegen de zondag heb gevochten. En dan sta je daar oog in oog met wat een hoogdag zou moeten zijn en het enige wat je op het einde van de dag kan doen is lopen. Kilometers lopen in een opbouwend ritme, weg van dat hart dat verkrampt in je zetel en weg van 'hem' die je eigenlijk toch altijd mee bij je draagt, zelfs wanneer je de heuvels oploopt en wanneer je onder het dansen van de bladeren naar adem hapt. 

De zondag is vrienden die op bezoek komen een een huppelende peuter die mijn naam schalt en de telefoon die gaat... 'Hi'... en binnensmonds vloeken dat je moet zeggen: 'ik heb volk, kan ik je later terugbellen' omdat je weet hoe gelukkig je wordt van die andere... Maar het is loslaten. Ook daar in dat korte moment.

De zondag is hem doorkomen en in de duisternis de telefoon horen gaan, voorafgegaan door een paar sms'n en praten zoals alleen ik en hij dat zo goed kunnen. Glimlachen om wie aan de andere kant hangt... een vree schoon gevoel.

Zondagavond laat is iemand ontmoeten en beseffen dat je moet loslaten... Vechten tegen jezelf, tegen je open te stellen en af te spreken voor de avond erna (na veel vijven en zessen mijnentwege. Ik ben een schild-pad)...

Ergens in de namiddag wist je al dat het fout ging toen de gsm over ging en er de boodschap van 'hem' stond: 'Thanks 4 being there for me. X'... En je beseft dat vanavond met die ander geen zin heeft... Loslaten wordt moeilijk met zo'n gesmste zinnen...

Daar zit je dan, met de witte wijnfles aangestoken op je salontafel in een zetel met een gesprek waarvoor geen gezamenlijke fond blijkt te vinden te zijn... weg te draaien van de ogen van een ander met een hart dat een frigo is. Ik ben een schild-pad en ik geraak zo moeilijk weg van de ander...

23:47 | Commentaren (3)

Commentaren

Je moet jezelf ook de nodige tijd geven daarin. Eenvoudig is het alleszins niet!

Gepost door: Life is a dance | 18-08-09

Vorige week...
... nog genoten van een schildpad in een dierentuintje in Frankrijk... speciale beesten...

Heel mooie beesten, bedachtzame beesten...

Ik wens je toe dat je een toffe schildpad wordt... af en toe wegkruipen doet deugd, maar gezellig rondsjokken en een blaadje verse sla eten samen met de andere schildpadden ook...

Gepost door: Kaajee | 18-08-09

Witte wijn miss? What happened?

Gepost door: spook | 20-08-09

De commentaren zijn gesloten.