28-08-09

Ik en mezelf

Toen ik klein was had ik een overvolle agenda. Mijn dagen waren helemaal zo gepland dat ik én naar de turnles (die ik haatte) én naar de muziekschool (accordeon en gitaar en notenleer), én naar de typles (210 aanslagen per minuut) én naar de chiro en naar school ging en de hele bibliotheek ook nog las. Van hier naar ginder en ik heb geen minuut gedacht: 'en nu stop'.

In mijn hogeschooltijd was dat niet anders. Duizend en één dingen altijd te doen. Zo zat ik maandagmorgen in de les, na het zoveelste 'weekendje weg' en amper een oog toegedaan dat weekend en  hadden al die medestudenten zoiets van: 'ben jij nu wééral weg geweest'. En ik genoot, met volle teugen van dat volle leven waar ik duizend en één dingen kon en wou doen.

Je werkt, je verbouwt, je studeert fulltime nog bij en daarnaast volg je nog avondlessen en je weet het allemaal niet meer zo goed. Rust is wat je wil daarna. Dus neem je die en besef je dat je nog tal van dingen doet voor een ander. Met plezier, dat wel en met de nodige creativiteit, maar het gevoel dat het er allemaal 'bij' komt.

En out of the blue kwam het daar in één keer weer deze week. Ik wil "me-time". Ik wil tijd voor mezelf en die creativiteit helemaal terug botvieren. Dus zocht ik een paar dagen en vond ik het. En dan krijg je die dilemma's: WAT moet ik nu in godsnaam kiezen want plots had je keuzes in overvloed... I want it all.

Ik dacht, wikte en woog en belde even rond. Dat wat ik héél graag wou doen was al volzet. Al maakte het het kiezen niet eenvoudiger. Ik kan dan serieus wat rondjes lopen in mijn hoofd voor ik eruit ben. Maar de finish is bereikt. Volgend jaar is de week gevuld met opnieuw kleding volgen: patronen tekenen, kleren maken... met de groep van twee jaar geleden (toen het auto-ongeval en de nekklachten stokken in de wielen staken). Benieuwd naar die gezichten over twee weken als ze mij terug zien.

Maar dat was niet genoeg. Ik heet miss abnormalia, ni waar. Morgen ga ik richting academie om me in te schrijven voor twee keer per week portret- en modeltekenen. 

Yeah! Het voelt goed eindelijk terug die energie en die 'wil' te voelen. Zonder het van iemand te laten afhangen, zonder mensen nodig te hebben om... Ik wil terug nieuwe mensen ontmoeten, één zijn met dat model en mijn tekenpapier... Ik wil, ik wil, ik wil...

Mijn lijstje van 'what to do' is bijlange nog niet verkleind met deze keuzes... Maar alles beter dan te kijken en te blijven kijken op de overvolle strijkplank en er me toch maar niet aan te zetten en avond na avond andere dingen te doen die je eigenlijk geen stap verder brengen... (wat welkom zou zijn: een tuinman, een kuisvrouw een opruimster van dienst en een automatische strijkmachine)

Me-time!!!

P.S. (iemand een naaimachine in de aanbieding)?

00:47 | Commentaren (2)

Commentaren

Klinkt zéér leuk!!! Have fun!

Gepost door: Life is a dance | 28-08-09

Geniet!
Klinkt zo leuk... kiezen voor de dingen die je energie geven... ik koos ook... om bepaalde dingen niet meer te doen en juist weer meer tijd te hebben voor de dingen die ik graag doe...

En dat naaichientje stelt mevrouw ter beschikking van anderen op haar wekelijkse naaiavond... zij is auto-didact, genetisch bevoordeeld (mama en oma naai(d)en ook)... uitwisselen ideeën lijkt wel leuk, ook altijd welkom op de naaiavond!

Gepost door: Kaajee | 28-08-09

De commentaren zijn gesloten.