04-09-09

Beregende stilte...

 

afscheidIk zou een brief willen schrijven en ik weet geen zin om te starten. Gapende leegte en een beregende zakdoek vol tranen ligt naast me. De leegheid van het bestaan vult je lijf. Een telefoontje op een donderdagavond maakt dat de dagen er na in je bestaan nooit meer dezelfde zullen zijn.

Sommige dingen zijn gewoon kippenvel en niet te begrijpen...

Vanmorgen liep de wekker af en zong Jamie Lidell ‘Another day…’. Je kruipt in een bolletje tegen jezelf aan en laat de tranen de dag inzetten…

Ze heeft gevochten… keihard.

Ze wou zo graag leven… keihard.

Het zijn niet wij die daar over beslissen… keihard.

En dan is het misschien egoïstisch en banaal dat ik het hier zo zet maar ‘hij’ is momenteel op vakantie en dus stoor ik hem liever niet maar het zou potverdomme goed doen om eens tegen zijn schouders uit te huilen…

Het leven is niet eerlijk… 

P.S. Diezelfde avond... alsof 'hij' het voelde smste ie me en ben ik ongelooflijk blij dat wij vrienden zijn... Vriendschap kan ook zo schoon zijn.

P.S. Diezelfde avond zaten wij, (niet hij en ik), de vrienden bij elkaar met een goed glas wijn en elkaars warmte om de avond te omarmen, als eerbetoon aan haar. Op de vriendschap...

14:37 | Commentaren (2)

Commentaren

Op de vriendschap! ...

en op haar...

Gepost door: Kaajee | 05-09-09

** het leven is niet eerlijk..de dood ook niet..
sterke..been there..done that.

Gepost door: bibien | 25-09-09

De commentaren zijn gesloten.