27-01-10

Spannend...

4u25 's nachts en ik lig in een vreemd bed en ik lig wakker. Ik lig ook alleen in bed. Maar in de kamer, aan het eind van de gang ligt een klein meisje te slapen... Een meisje dat straks grote zus zal zijn. Ik weet samen met de ouders wat er op komst is. Voor al de anderen is het nog een verrassing.

Dus lig ik hier, in het bed van mijn neef (die meer mijn broer is) en zijn vrouw, wakker... met op het einde van de gang dat kleine meisje dat straks wakker zal worden en nu nog niet beseft wat er allemaal te gebeuren staat. 

Rond 2u zijn ze vertrokken... Het wordt een lange nacht en mogelijk ook een lange dag... Vol wachten, vol spanning.

Die knuffel die ik haar gaf net voor ze vertrokken die vergeet ik nooit meer. Die omhelzing die net iets langer duurde en die zonder woorden zoveel zei... Dat moment en dit wachten doorheen de nacht... Ik koester die herinnering ongetwijfeld mijn hele verdere leven.

Ik hou mijn handen van de gsm gezien dit hun moment is... Maar ik ben benieuwd naar dat verlossende berichtje of telefoontje en tevens naar de blik van dat kleine meisje op het einde van de gang morgenvroeg als ik er ben om haar grote zus-tijdperk aan te kondigen...

Geslapen zal er niet meer worden als ik mezelf een beetje ken. Maar dat schoon gevoel dat ik nu al heb zal de komende uren alleen maar groeien. Nieuw leven, zo dichtbij... spannend.

04:50 | Commentaren (2)

Commentaren

Moet onmiddellijk terugdenken aan m'n eigen 2 bevallingen. Die momenten zijn zoooo spannend, zo ongelofelijk speciaal, intens, pijnlijk en toch onwaarschijnlijk mooi en waardevol. Ik zou het meteen opnieuw willen meemaken! Nieuw leven van 2 mensen die elkaar graag zien, is het mooiste wat er is!

Gepost door: N. | 27-01-10

*** mooi...

En ondertussen een dikke proficiat aan iedereen die betrokken is

Gepost door: Tal | 01-02-10

De commentaren zijn gesloten.