21-04-10

10 lievelingsplekjes

74Op 74 in de 101 lijst: Een week lang bloggen over zaken die door de lezer worden aangereikt

Meneer Kaajee was zo vriendelijk om het volgende onderwerp aan te reiken:

- je tien lievelingsplekjes

Ik glimlach bij deze opdracht want dadelijk schieten er toch wat plekjes door je hoofd als je zoiets leest. En het is anderzijds ook best wel moeilijk. Plekjes moeten speciaal zijn en zijn dat eigenlijk pas op het moment dat ze iets voor je betekenen. Die betekenis wordt er meestal ook aan gegeven door iemand waarmee je dat plekje hebt gedeeld en soms ook weer niet…

De volgorde hieronder is helemaal willekeurig. U vergeeft me dat. Een rangorde geven aan die plekken zou niet eerlijk zijn.

1. Bij familie: we zijn met een hele hoop groot geworden. Daardoor is mijn neef eigenlijk als een broer en mijn nicht als een zus. Tante en nonkel zijn meer dan die twee woorden en de band met ouders en zus zijn dingen die ik écht koester. Geen feestje gaat voorbij of iedereen is present. Binnenkort met hele bende op weekend, inclusief wederhelften (en nee, niet die van mij – daar wordt garantie weer het twee miljardste grapje over gemaakt), twee kleine ukkepukken en de hond! Dat is pas een lievelingsplek, waar we ook zijn.

2. Bij kleuters: ik vind het heerlijk om te zien hoe vlotte kleuters je hart kunnen beroeren. Hoe hun fantasie een loopje neemt met het kind in jezelf en hoe je alles vanuit je naaste omgeving ziet terugkomen door de lipjes van een kindermond. De lastige laat je asjeblief thuis of stop je in hun bed of zoals ik zondag op de trein zei: ‘ik haat vrije opvoeding’.

3. Brussel – om de doodeenvoudige reden dat ik er ooit mijn hart verloor. Het atomium is sindsdien nooit meer hetzelfde al zal ik dat nooit meer vanuit hetzelfde perspectief (bengelend uit het keukenraam met een glas wijn en een sigaretje en goed gezelschap) kunnen zien, telkens ik het atomium zie, wordt mijn hart een beetje warm. Telkens als ik door Brussel struin, mijn hoofd een beetje vatbaar voor liefde.

4. De kust in de winter. Het strand dat leeg is, de openheid en de wind die tegen je aan beukt… Als je dan nog kan lopen van golfbreker naar golfbreker tot je in het volgende kustdorp belandt en je terugkeert terwijl het zand over de grond schuurt en de golven kolkend tegen de vlakte aanslaan… heerlijk.

5. Ghana en meer bepaald: Sirigu. Omdat ik daar de mooiste mens tegen ben gekomen van heel mijn reis en hij zal me nog lang bijblijven. Simon de nachtwaker die ik vertelde over de ‘zee’, over de manier van huizen bouwen hier (met spouw en zeer veel isolatie), dat er glas in onze raamopeningen zit en dat koeien elektrisch worden gemolken bij ons… en het ‘aaaah’-geluidje dat hij er telkens bij slaakte van pure verbazing. Daar, gezeten in die oude stoelen, aan tafel onder een blakende sterrenhemel…

6. ‘Mijn huis’. Omdat het een huis is waar ik graag woon maar een huis met een heel verhaal en een prachtig mooie geschiedenis die ik voor eeuwig en altijd héél diep in mijn hart zal koesteren. Het lijkt me dan ook uitgesloten dat ik hier ooit weg zou gaan.

7. Een geografisch onbestaande plek maar ‘dicht in de buurt van vrienden’. Goed gezelschap dat sinds een paar jaren pril aan het groeien is. Hoe één goede reisgezel zorgde voor een kern die stilaan aan het afspreken is zonder dat die ene vriend telkens het uitgangspunt is om af te spreken.

8. Het vlot in een meer in een recreatiedomein. Niet dat ik er ooit nog wil terugkeren maar dat vlot, een kerel waar ik stiekem verliefd op was, 12 augustus en een meteorietenregen en wij die daar alleen waren en hij die sonnet 116 voordroeg van Shakespeare en ik die niets meer kon zeggen omdat mijn hart mijn keel dicht kneep.

9. Parijs – en dan heb ik daar een paar plekken die me nauw aan het hart liggen: Musée D’Orsay, Montmartre en de fontein in Jardin des Tuileries waar je kan zitten in de stoeltjes, drijvende bootjes aanschouwen die worden geduwd door kinderhanden en waar je heerlijk kan tekenen.

10. Het bankje tussen het noorderterras en het zuiderterras in Antwerpen aan de Schelde. Met een goed boek, een blik op dat water, de flanerende mensen. Met de zon is het zalig genieten. Met een snijdende wind is het goed om volledig uit te waaien. Het maakt mijn hoofd leeg die plek en ik wandel er dan ook graag naartoe.

22:30 | Commentaren (1)

Commentaren

...
Ik voel me vereerd dat ik een week jouw opdrachtgever mag zijn :-).

Dat bankje tussen noorder- en zuiderterras, daar wil ik wel eens samen gaan zitten...

Gepost door: Kaajee | 24-04-10

De commentaren zijn gesloten.