26-04-10

hoe ontmoetingen laten zijn wat ze zijn (en ervan genieten)

1

Op 74 in de 101 lijst: Een week lang bloggen over zaken die door de lezer worden aangereikt

Meneer Kaajee was zo vriendelijk om het volgende onderwerp aan te reiken:

“- hoe ontmoetingen laten zijn wat ze zijn (en ervan genieten)”

Ik ben een miss die altijd heel zeker wil zijn van haar zaak. Meestal werkt dat in zekere zin ook remmend. Maar in de loop der jaren heb ik ontdekt dat ‘wachten op Godot’ geen zin heeft. Sommige zekerheden moet je laten vallen in dit leven omdat ze simpelweg nooit in te schatten zijn van te voren. Ik leerde dus met scha maar zonder al te veel schande (alhoewel) om impulsief te zijn in mijn ontmoetingen.

Voor mijn job ontmoet ik dagelijks x aantal mensen die ik nooit eerder zag en die ik te woord moet staan. Ik durf zonder verpinken zeggen dat ik daar geen problemen mee heb. Ik heb een naturel die zich daar geen seconde zenuwachtig over voelt. Zelfs niet als ze me onmogelijke vragen stellen. Op alles bestaat een antwoord en indien je dat antwoord niet weet is het geen schande om dat te zeggen. Je zoekt naar een oplossing en bericht hen daar trouwens, volgens afspraak, later over. Ergens is dat natuurlijk een veilige positie, binnen mijn domein.

Impulsieve ontmoetingen heb ik in mijn sociaal leven gaandeweg laten ontstaan. Als iemand vroeger de vraag stelde om af te spreken dan dacht ik daar toch lang over na en zei ik zeker niet altijd ja.  Niet dat ik nu op alles en nog wat ja zeg maar de gedachte ‘je leeft maar één keer’ geldt toch wel vaker als doorslaggevend argument.

Ik deed al zotte dingen in mijn leven. Een blind date in het Zoniënwoud waar ik dan vrolijk tegen mijn baas opbotste (auch), etc. Op blind date naar Parijs was zowat het zotste denk ik. Niet dat dat meeviel, maar dat lag vooral aan mij denk ik maar ergens: ‘I did it’ he.

De ontmoetingen nu zijn minder blind. ‘Been there, done that’ eigenlijk. De vriendenkring waar ik inzit is aan het groeien. We groeien naar elkaar toe en we hebben de persoon waardoor je in die vriendenkring belandde niet telkens nodig om af te spreken. Dat is een ongelooflijk fijn gevoel.

Zo werd er vorige week de vraag gesteld: ‘zaterdag mee naar een bbq?’ door een van de vrienden. Toeval wil dat ik maar twee personen al eens ontmoet had van die bbq. De rest van de vriendenkring hadden immers andere afspraken. Een mens kan dan bang neen zeggen maar ik heb soms genoeg van het woord ‘neen’ en kon de afleiding meer dan gebruiken. En zo gebeurde: ‘vriend pikte me op en we reden samen naar de eerste bbq om de zomer in te luiden’.  Jiehaa!

Champagne en gemarineerde scampi’s als aperitief, waren de inzet van een meer dan gezellige avond. Lachen, steken geven (ik doe dat zelfs bij mensen die ik niet ken wat ergens misschien wel gevaarlijk is maar een open goal mag je niet laten liggen vind ik), stil zijn bij het eten, genieten van de wijn en elkaars gezelschap. Een mens heeft niet altijd vertrouwde mensen rondom zich nodig om een fijn gevoel te hebben.

Sinds een paar jaren trek ik zo ook elk jaar op buitenlandse reis zonder dat ik iemand ken. Laat het toeval daar maar over beslissen. Met een groep vreemde Belgen richting verre oorden. Soms valt dat dik tegen, andere keren valt dat dik mee. Maar als alternatief staat daar een nieuw te ontdekken land, een nieuwe cultuur en de daarbij horende gewoonten tegenover. Dat vult mijn hoofd en hart zo intens en ik kan zo genieten van die lokale bevolking en het contact er mee dat een mindere groep daardoor ruimschoots gecompenseerd wordt.

De dingen laten gebeuren… ik heb het gaandeweg geleerd. De dag dat ik dat nu nog op elk niveau in mijn leven kan laten doordringen ben ik klaar denk ik.  

23:04 | Commentaren (1)

25-04-10

Lievelingsmuziek

1231226282q8G9gGOp 74 in de 101 lijst: Een week lang bloggen over zaken die door de lezer worden aangereikt

Meneer Kaajee was zo vriendelijk om het volgende onderwerp aan te reiken:

- je lievelingsmuziek

Ik besef bij het aanvangen van deze ‘opdracht’ dat ik de moeilijkste onderwerpen voor het einde van de week houd. Ik maak het me dus nog even gemakkelijk door te kiezen voor muziek.

Heel eerlijk: ik ‘ken’ niet veel van muziek. Niet dat ik er niet van hou maar ik ben niet zo gepassioneerd dat ik er uren tijd voor kan maken. Ik heb die tijd gewoon niet door met duizend-en-één dingen bezig te zijn. Meestal val ik wel op mannen die extreem gepassioneerd zijn door muziek (toeval of is dat zo’n natuurlijk selectiecriterium in mijn hersenen? Misschien is dat er eentje voor op de ‘100 vragen waar je een antwoord op zoekt’)

Maar desalniettemin leer ik wel bij. Een ipod van 120Gb dient gevuld… Er zijn weinig muziekgenres waar ik niet voor open sta maar het woord alleen al verafschuw ik dermate: ‘muziekgenre’. Tegenwoordig wordt er een genre per minuut bij gecreëerd dat een mens zich afvraagt hoe hij alles moet blijven benoemen.

Als je me dus een naam vraagt waar alles onder valt dat de hele lading dekt, dan wordt het moeilijk. Ik hou sowieso al niet van hokjesdenken en in muziek dekt geen enkele term volgens mij de juiste lading of weet niemand op den duur nog waar die term nu eigenlijk nog voor staat.

Mijn vroegste herinnering is het cassetje van Sinterklaas.  Een grijs cassetje, gele print met rood erop en die ging steevast rond december x aantal keren op play, rewind en play. Andere kleutermuziek kan ik me niet herinneren en hoogstwaarschijnlijk ligt dat aan mijn geheugen.

Ouder worden met cassetjes zorgde ervoor dat ik ging kopiëren van mijn nicht (die meer mijn zus is). Ik nam haar vinylplaat van de Scabs over (Royalty In Exile) en beluisterde het zo vaak dat het nog altijd op mijn nostalgisch punt in mijn hersenen werkt als ik die songs ergens hoor. In die periode stonden er cassetjes van The Cure, Sinead O’Connor, Lou Reed, etc. naast. Ik herinner me wel op dat moment geen doorsnee tienjarige te zijn qua muziekkeuze. Mijn leeftijdsgenoten keken toen maar raar op. Tegelijkertijd leerde ik The Smiths kennen. Ik blijf een eeuwige zwak hebben voor al die nummers. De radio gaat steevast luider. Het hoofd wordt leger als ik die stem hoor. Clouseau was toen hot voor mijn leeftijdsgenoten en die cassettes heb ik ook wel gehad maar Vlaamse “Tien Om Te Zien’-muziek was voor iedereen rond me maar niet voor miss abnormalia.

Dan leer je sparen voor een CD-speler. Ik spaarde me een draagbare CD-speler bij elkaar en kocht er boxen bij. Ik kreeg die eerste cd cadeau van mijn ouders na mijn spaaractie. ‘REM – Automatic for the people’. Uren heb ik aan mijn bureau die CD gedraaid. Nightswimming deserves a quiet night… The photograph on the dashboard, taken years ago…

Een tiener wordt dan groter en wou een midiketen op de kamer. Sparen, sparen, sparen was de boodschap. En dus werd de portable CD verkocht aan een vriendin en reed ik met mama naar de winkel om die midiketen te kopen. Mét dubbel cassettedeck en CD-speler. Luxe want zo kon ik volop cassettes overnemen, beluisteren en tegelijk die paar CD’s beluisteren.

Toen is alles even stil gevallen. Ik  luisterde toen vooral ook Jan Hautekiet op woensdagnamiddag via de radio en stond er altijd op om het nieuws te horen. Die voorliefde voor radio zit er eigenlijk nog steeds in. In de auto in het binnenland of wanneer ik klusjes doe, speelt de radio. Telkens Studio Brussel. Een andere zender kan me zelden bekoren. 

Muziek is hier dus niet iets dat de kamer minuut na minuut vult. In de momenten dat het stil kan zijn rondom me laat ik dat meestal ook gebeuren.

Bij werken in huis, bij sportactiviteiten is muziek wel altijd mijn bondgenoot.

 

  • Laatst gekregen album uit de I-tunesstore voor mijn verjaardag van vrienden: XX van The XX.
  • De radioplaat van het moment voor miss: de plaat van Mumford and son - Little Lion Man.

 

Op de ipod onder andere (uit het geheugen zonder de Ipod er bij te nemen dus ik vergeet er ongetwijfeld een heleboel):

 

  • Beirut
  • Conner Oberst
  • Stars of the Lid
  • Cat Power
  • Loney Dear
  • Coldplay
  • Lykke Li
  • Elbow
  • Foals
  • Bright Eyes
  • The XX
  • Fleet foxes
  • Bon Iver
  • Damien Rice
  • The dead Texan
  • Gnarls Barkley
  • The Last Shadow Puppets
  • TV on the Radio
  • Anthony and the Johnsons
  • Vampire Weekend

 

Hoe ik muziek leer kennen:

 

  • door passionele mensen die me zeggen: ‘Miss, hier moet je eens naar luisteren’. Ik kan dan alleen al genieten van de blik in hun ogen daarbij zodat de muziek meestal ook wel gesmaakt wordt. Mensen die me dat zeggen weten meestal wel wat ik kan appreciëren.
  • Anderzijds is er nog steeds de luisterpaal van VPRO. Daar struin ik van tijd tot tijd wel eens door om nieuwe muziek te leren kennen.

De Ipod heeft nog veel plaats en in mijn hoofd kunnen er nog veel liedjes bij. Alle suggesties zijn welkom. Tis te zeggen: iedereen die zich aangesproken voelt door voornoemde lijst om die aan te vullen. Laura Lynn en aanverwante fans mogen zich van de suggestielijst onthouden.

 

 

19:13 | Commentaren (3)

23-04-10

rare vrienden die je alleen via je blog kent

rarevrienden

Op 74 in de 101 lijst: Een week lang bloggen over zaken die door de lezer worden aangereikt

Meneer Kaajee was zo vriendelijk om het volgende onderwerp aan te reiken:

- rare vrienden die je alleen via je blog kent 

 

Grappige onderwerpen, je moet het mister Kaajee nageven. ‘Rare vrienden’… Heb ik die wel? Als ik mezelf miss abnormalia noem dan ben ik misschien wel de raarste van de hele hoop.

Wie ken ik via deze blog? Een mens moet al eens gaan graven in zijn geheugen dan.

Blogland heeft me enkele mensen van naderbij leren kennen. Of hoe een blog je doet afspreken:

 

  • Miss V: Ze groeide mee. Van een ander blog naar de deze, van blogmaatje naar mailmaatje naar real life friend. Contact houden we bijna wekelijks via email, soms dagelijks een paar keer. En soms is het gewoon even stil om elkaar dan weer terug te vinden. Zij heeft de vrouw in mij een beetje meer naar boven gebracht.

  • Mister D and miss E: De bende van het allereerste uur. Hij en ik die aan de praat raakten door schrijfstijlen die elkaar aanspraken. We vonden elkaars woorden ergens en hadden toen de tijd.

 

Haar ontmoeting liep simultaan en het net was eigenlijk al geweven.

Ik denk dat ik er niet voor gezorgd heb dat deze twee samen zijn maar door naar allebei te luisteren, ze hun zeg te laten doen… Ze zijn er uiteindelijk zelf uitgekomen dat ze voor elkaar bestemd waren. Ik weet dat hij hier soms nog komt lezen en dat doet deugd.

Van afspraakjes is al jaren niets meer in huis gekomen… Beloftes maken schuld.

 

  • Mister T: Misschien wel de enige die ik écht ‘via deze blog’ leerde kennen. Je kent het wel: een mailtje in je bus, een antwoord terug en je bent vertrokken. Niets raars aan dus. Ik zou ze moeten tellen hoeveel mails het zijn geweest maar het waren er toen x aantal per dag. En na meer dan een jaar spraken we af, zomaar en was het alsof we elkaar al jaren kenden. Raar. We zien elkaar niet meer door omstandigheden maar we mailen elkaar soms nog.

Zijn ze raar? 

  • Miss V heeft alleszins een dynamisch leven dat allerminst doorsnee te noemen is en zéér zeker een beetje ‘raar’.

  • Mister D is sowieso raar. Miss E niet echt maar door het feit dat ze samen is met Mister D: ow yeah!

  •  Mister T op zich is niet zo raar. Helemaal niet eigenlijk. Onze levens kruisten elkaar op een raar moment.

 

De mensen die ooit een mailtje stuurden nam ik niet mee in beschouwing. Ik heb daar een té slecht geheugen voor om me dat allemaal te herinneren.

Uit het voorgaande blijkt dat ik niet bijzonder veel mensen ontmoet heb ‘via mijn blog’ maar degene die ik zag (of nog zie) tonen aan dat een blog je warme (en ook rare) dingen kan brengen.

En er zijn er dan natuurlijk ook een heleboel die je niet zag maar die je toch ergens aanvoelt als vertrouwelijk. Mensen die hier regelmatig meelezen (en waarvan je het weet doordat ze reacties achter laten). Niemand moet er over liegen dat het net dat is wat een blog mee draaiende houdt: weten dat je gelezen wordt. Dus dank u Fille, Dartel, Bibien, Zita, Spook, Ekfad, Livelife, Talleke en zeer zeker: Kaajee en al degene die ik vergeten ben of die stiekem meelezen.

P.S. Ondertussen pijnig ik mijn vergeetachtig geheugen om te checken of ik niemand vergeten ben die ik ooit ontmoette via deze blog (ai, ai… don’t hope so).

 


 

08:12 | Commentaren (2)

21-04-10

10 lievelingsplekjes

74Op 74 in de 101 lijst: Een week lang bloggen over zaken die door de lezer worden aangereikt

Meneer Kaajee was zo vriendelijk om het volgende onderwerp aan te reiken:

- je tien lievelingsplekjes

Ik glimlach bij deze opdracht want dadelijk schieten er toch wat plekjes door je hoofd als je zoiets leest. En het is anderzijds ook best wel moeilijk. Plekjes moeten speciaal zijn en zijn dat eigenlijk pas op het moment dat ze iets voor je betekenen. Die betekenis wordt er meestal ook aan gegeven door iemand waarmee je dat plekje hebt gedeeld en soms ook weer niet…

De volgorde hieronder is helemaal willekeurig. U vergeeft me dat. Een rangorde geven aan die plekken zou niet eerlijk zijn.

1. Bij familie: we zijn met een hele hoop groot geworden. Daardoor is mijn neef eigenlijk als een broer en mijn nicht als een zus. Tante en nonkel zijn meer dan die twee woorden en de band met ouders en zus zijn dingen die ik écht koester. Geen feestje gaat voorbij of iedereen is present. Binnenkort met hele bende op weekend, inclusief wederhelften (en nee, niet die van mij – daar wordt garantie weer het twee miljardste grapje over gemaakt), twee kleine ukkepukken en de hond! Dat is pas een lievelingsplek, waar we ook zijn.

2. Bij kleuters: ik vind het heerlijk om te zien hoe vlotte kleuters je hart kunnen beroeren. Hoe hun fantasie een loopje neemt met het kind in jezelf en hoe je alles vanuit je naaste omgeving ziet terugkomen door de lipjes van een kindermond. De lastige laat je asjeblief thuis of stop je in hun bed of zoals ik zondag op de trein zei: ‘ik haat vrije opvoeding’.

3. Brussel – om de doodeenvoudige reden dat ik er ooit mijn hart verloor. Het atomium is sindsdien nooit meer hetzelfde al zal ik dat nooit meer vanuit hetzelfde perspectief (bengelend uit het keukenraam met een glas wijn en een sigaretje en goed gezelschap) kunnen zien, telkens ik het atomium zie, wordt mijn hart een beetje warm. Telkens als ik door Brussel struin, mijn hoofd een beetje vatbaar voor liefde.

4. De kust in de winter. Het strand dat leeg is, de openheid en de wind die tegen je aan beukt… Als je dan nog kan lopen van golfbreker naar golfbreker tot je in het volgende kustdorp belandt en je terugkeert terwijl het zand over de grond schuurt en de golven kolkend tegen de vlakte aanslaan… heerlijk.

5. Ghana en meer bepaald: Sirigu. Omdat ik daar de mooiste mens tegen ben gekomen van heel mijn reis en hij zal me nog lang bijblijven. Simon de nachtwaker die ik vertelde over de ‘zee’, over de manier van huizen bouwen hier (met spouw en zeer veel isolatie), dat er glas in onze raamopeningen zit en dat koeien elektrisch worden gemolken bij ons… en het ‘aaaah’-geluidje dat hij er telkens bij slaakte van pure verbazing. Daar, gezeten in die oude stoelen, aan tafel onder een blakende sterrenhemel…

6. ‘Mijn huis’. Omdat het een huis is waar ik graag woon maar een huis met een heel verhaal en een prachtig mooie geschiedenis die ik voor eeuwig en altijd héél diep in mijn hart zal koesteren. Het lijkt me dan ook uitgesloten dat ik hier ooit weg zou gaan.

7. Een geografisch onbestaande plek maar ‘dicht in de buurt van vrienden’. Goed gezelschap dat sinds een paar jaren pril aan het groeien is. Hoe één goede reisgezel zorgde voor een kern die stilaan aan het afspreken is zonder dat die ene vriend telkens het uitgangspunt is om af te spreken.

8. Het vlot in een meer in een recreatiedomein. Niet dat ik er ooit nog wil terugkeren maar dat vlot, een kerel waar ik stiekem verliefd op was, 12 augustus en een meteorietenregen en wij die daar alleen waren en hij die sonnet 116 voordroeg van Shakespeare en ik die niets meer kon zeggen omdat mijn hart mijn keel dicht kneep.

9. Parijs – en dan heb ik daar een paar plekken die me nauw aan het hart liggen: Musée D’Orsay, Montmartre en de fontein in Jardin des Tuileries waar je kan zitten in de stoeltjes, drijvende bootjes aanschouwen die worden geduwd door kinderhanden en waar je heerlijk kan tekenen.

10. Het bankje tussen het noorderterras en het zuiderterras in Antwerpen aan de Schelde. Met een goed boek, een blik op dat water, de flanerende mensen. Met de zon is het zalig genieten. Met een snijdende wind is het goed om volledig uit te waaien. Het maakt mijn hoofd leeg die plek en ik wandel er dan ook graag naartoe.

22:30 | Commentaren (1)

19-04-10

101 dingen in 1001 dagen

 

101Toen ik deze week even een klapke sloeg met een vriend en die eigenlijk achterover viel van hoeveel plannen ik in mijn hoofd heb en hoe weinig rust daar boven eigenlijk zit door al die borrelende ideeën, dacht ik erover na om ze op te lijsten.

 

Maar wat ben je met een lijst als je die nooit meer van onder het stof haalt en als je die niet effectief kan aanstippen. Ik ben namelijk een krak in lijstjes maken. Kattebelledingen die in handtassen rondslingeren (leve de notitieblaadjes in de agenda) en die overal bedacht worden: in bed (altijd schrijfmiddelen in de buurt), vroeger op de trein (over een gevonden immokrantje schreef ik dan), op het werk (post-it hier, post-it daar), op café (op een theezakje ooit) en soms denk ik in de auto: ‘kan die bovenkamer dat nu even registreren aub want straks ben ik het weer vergeten’.

 

Een mens moet er alleen eens werk van maken in zijn leven. Vandaar, opgelijst hier, voor u speciaal, opdat u makkelijker kan meelezen en vooral voor mezelf, via de link in de linkerbovenhoek van deze blog, zodat ik op tijd en stond kan afvinken (aja, ik heb maar 1001 dagen). Kwestie dat ik mezelf wat ga leren controleren.

 

14 januari 2013, here i come!!!                                      Stand van zaken op 01/11/2010: afgevinkt: 23 

  

Hier komt ie: 

  

Handige henrietta


 

1.     Constructie met licht maken voor in zus haar tuin

2.     Terrasmeubelen schuren en opnieuw schilderen

3.     Nieuwe garagepoortopener installeren (nonkel en papa deden dit in oktober 2010, wat een gemak opnieuw!)

4.     Gekregen wandlampje voor in wc eindelijk installeren

5.     Wandspotjes kopen en installeren

6.     Muren en plafonds schilderen

 

 

 

 

 

 

  

Sausiale momenten


 

7.     Afspreken met miss VDZ

8.     Minstens drie verschillende musea bezoeken (1. Bozar 18/04/2010, 2.fotomuseum Antwerpen - Carl De Keyser - Congo belge 16/05/2010, 3. Museum voor Schone Kunsten Antwerpen – tentoonstelling Kiefer 31/10/2010)

9.     Het lang uitgestelde babybezoek van babygirl E. eindelijk inplannen (voorzien 23/05/2010)

10.  ‘een dik merci’- kaartje sturen naar vriendin A.

11.  Roséwijn drinken langs de Schelde (het eerste werd gedronken op 28/04/2010)

12.  Koekjes bakken met kleine M. (yes, gebeurd op 14/05/2010 - én leuk dat dat was om met een drie en half jarige te wroeten met de handjes in de boter en de bloem en de suiker. En lekker dat ze waren! Geslaagd project)

13.  Dan toch nog eens een opera gaan kijken (al had ik gezworen nooit meer?) – misschien met het juiste gezelschap (lacht stiekem)

 

 

 

 

 

 

  

 

Creatieve uitspattingen

 

 

14.  Schilderijen maken voor in mijn kantoor

15.  Schilderijen maken voor in mijn woonkamer

16.  Salontafel maken

17.  TV-meubel maken

18.  Paars kleed afmaken  (eindelijk, na zwoegen van september tot en met april: finished en voor het eerst gedragen op 30 april 2010! Woehoew!)

19.  Rok voor mama maken

20.  Rok voor mezelf maken uit zelfgemaakte stof uit Ghana

21.  Kleedje maken voor mezelf uit gekochte stof uit Ghana

22.  Fotoboek maken Ghana

23.  Kinderschoentjes naaien

24.  Boekje maken van die teksten die ik al zo lang heb, met tekeningen bij

25.  Kunst in huis halen voor drie maanden (door de rugproblemen is de bon vervallen… auch)

26.  Opnieuw inschrijven voor de cursus kleding (gebeurd dd. 10/05/2010. Volgend jaar maak ik mijn eigen winterjas)

27.  Kookles volgen met vriend (als hij er nog eens over begint)(ingeschreven geraakt op 24 april 2010. Nu is het wachten tot september 2010) (1 september 2010 was eerste schooldag!)

 

 

Huis-tuin-en-keuken-toestanden

28.  Bloemetjes planten in bloembakken voor op de vensterbanken geplant op 20/04/2010. Buitengezet op 01/05/2010. Benieuwd of ze zullen bloeien.

29.  Buxus planten in de tuin

 30.  Fiets naar hier thuis verhuizen

 31.  Staander kopen om te lezen in bad voor op de badrand

 32.  Kordaat zijn tegen de aannemer en de gezette tegels niet aanvaarden

 33.  Eens koken met beste vriend

 34.  Een nieuwe verwarmingsketel plaatsen

 35.  Mijn dak isoleren

 36.  Mijn garage opruimen

 37.  Mijn kelder reorganiseren

 38.  5 dingen uit mijn huis op kapaza te koop aanbieden

 39.  6 nieuwe stoelen kopen voor in mijn woonkamer

 40.  Overlockmachine laten kuisen (binnengebracht naar de winkel op 08/05/2010)

 41.  Instellingen klok van automatisch rolluik bijregelen

 


Boddytoestanden

42.  Gewicht op 63 krijgen

 43.  Terug beginnen lopen en de 5km met Evy en de 10km met Evy vervolmaken

 44.  Een deugddoende massage krijgen

 45.  Fietstocht maken

 46.  Een maand de tanden poetsen met een elektrische tandenborstel (volgens de tandarts beter maar ik vind dat brrrrrrrrr. Geef mij maar de gewone!)

 47.  2 liter water per dag drinken gedurende twee weken

 48.  50 pushups doen per dag, gedurende een maand

 49.  Voor het eerst in mijn leven bloed gaan geven (ik denk daar al zo lang over maar er scheelt altijd wel iets met me en de stap zetten is nog altijd een barrière blijkbaar)

 50.  Vijf keer in bad gaan, omgeven met theelichtjes

 51.  De bikini die ik kocht durven dragen

 52.  10 weken achter elkaar gaan zwemmen

 

 

Winkelen en zo

 

53. 

  Nieuwe adapter kopen voor Ipod (dat die 120Gb gaan renderen)

 

 54.  Fietsmandje op de kop tikken

 55.  Een nieuwe joggingbroek aanschaffen

 56.  Kapotte kabel laptop binnenbrengen/vervangen

 57.  Een grijs leren vestje kopen (ik ben dol op leren vestjes: ik heb er een zwart, een cognackleurig (dat ik te groot vind geworden), een bordeaux…)

 58.  Nieuwe mascara kopen (de mijne is op en buiten mijn ogen versier ik eigenlijk niets aan mijne kop of lijf… ) gekocht op 20/04/2010 (Volum’ express Turbo Boost – direct 5x meer volume – Bén benieuwd.

 59.  Een lingeriesetje kopen

 60.  Als de kookles doorgaat: messenset kopen

 61.  Als de kookles doorgaat: geschikte outfit kopen (ik wil geen saai wit, ik hoop dat er wat kleur in mag) Het werd zwart. En ik ben de enige. Miss abnormalia doet haar naam eer aan.

 

Smokkelen en zo

62. Bij vriend J. muziek gaan smokkelen voor op de ipod

 

Dr. Love


 

 

63. De liefde van mijn leven vinden zonder écht te zoeken

64. Praten over samenwonen

65. Plannen maken voor kinderen

66. Wandelen langs de Seine

67.  Een zandengel maken op het strand (cfr. Eternal sunshine of the spotless mind (ik hou niet van sneeuw)

 68.  Iemand zoenen met de overgang van oud naar nieuw

 

Reis je rijk

 

 

69.  Nog een keer naar Afrika

70.  Beste middelbare schoolvriendin gaan opzoeken in Praag(augustus 2010 kreeg ik mail van haar terug, na een zoektocht naar een geschikt emailadres. Ze blijkt voor een half jaar naar Zuid-Amerika te trekken. Het zal nog niet voor direct zijn).

71.  Weekendje organiseren met de vrienden (ik nam initiatief en wonderwel vonden we al héél snel een datum. Het tweede weekend van juli 2010 is van ons! Als alles geregeld geraakt natuurlijk…)Het was de max!

 72.  Eindelijk eens binnen stappen in de O.L.Vr-Kathedraal in plaats van er rond altijd maar op café te zitten

 

Voedsel ‘for the mind’

 

73.  Minstens 5 boeken lezen

74.  Een week lang bloggen over zaken die door de lezer worden aangereikt

75.  Een namiddag in de hangmat hangen zonder meer

76.  Vliegeren met een vlieger

77.   Nog eens passeren in ‘het kookatelier’ om me er te laten verrassen door de kok

78.  Naar het graf van vriendin  (omdat praten met haar foto maar een deel is van het hele verwerkingsproces)

 

Zotte-wijven-toestanden

 

79.  Mijn toekomst laten voorspellen

80.  Op 18 april 2011 de volgende tien punten toevoegen

81.  Op 18 april 2012 de volgende elf punten toevoegen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

01:43 | Commentaren (3)

12-04-10

diepte

foto

Ik ben niet zo’n prater.

Of toch niet als het gaat over mijn diepste ik.

Op het ander gebied tetter ik er namelijk op los.

Ik ben zelfstandig opgegroeid.

Heel zelfstandig zelfs.

Zo zelfstandig dat ik van binnen ook denk dat ik alles alleen kan en moet kunnen.

Dus ga ik alleen door dit leven en heb ik zaken die ik aan weinigen vertel.

Dit weekend sloeg het me hard rond de oren.

Alleen zijn is één ding, je alleen voelen is zoveel meer en tegelijk ook minder.

Ik haatte het.

Ik dacht het allemaal alleen te kunnen oplossen.

En soms is het gewoon moeilijk om te zien dat je hulp kan krijgen.

Het is alleen zo moeilijk als je zo zelfstandig bent om daar gepast op te reageren.

Vriendschap is schoon.

Weten dat je, zonder er naar te vragen, mensen bezorgd zijn en er voor je staan op zo’n momenten…

Ik heb er met tranen in de ogen en een dichtgeknepen keel op staan kijken dit weekend.

Echte vriendschap is zoveel schoner.

Ik ben niet zo’n prater.

Of toch niet als het gaat over mijn diepste ik.

 

 

 

11:34 | Commentaren (2)

07-04-10

vroege vogel

Na drie uur

en ik bedenk me

de dag dat ik eens vroeg kan gaan slapen

die moeten ze nog uitvinden

over drie en half uur loopt de wekker af

en begint de mallemolen opnieuw

en ik

ik kijk uit naar de dag

dat ik op tijd in mijn bed kruip.

De mensen rondom mij mogen zich prijzen dat ik er geen last van heb of ze hadden alle dagen nog meer troubles met me...

Slaapwel dan toch, ergens, nu...

03:03 | Commentaren (1)