02-07-10

titelloos

oogIk lig op mijn bed, ergens in de vooravond, dwars. Ik zak in de slaap, bovenop de dons. Enige tijd later word ik wakker en ben gedesoriënteerd in mijn eigen kamer. Ik hef mijn hoofd en kijk en probeer te focussen. Juist, ik lig dwars.

Ik sta op en gun me geen blik in de spiegel. Soms wil een mens gewoon niet met zichzelf geconfronteerd worden. Ik daal de trap af en wacht…

Afrikaanse vriendin en het Afrikaans ritme… hier ben ik dat nooit gewoon. In Afrika ging dat dan weer vanzelf.

Mijn hoofd weer schuin tegen het zeteleinde. Ik kijk een reportage, voedsel in Afrika en herinner me de beelden, herinner me die tijd in de hutjes en het druipend zweet dat erbij hoorde. Hier vandaag, warm? Ik lach er eens mee.

In mijn hoofd meandert de dag. Werk, dossiers, ‘hij’ die me rond de middag had gebeld en zei ‘tot zondag… Ik die uit de hemel viel en niet wist dat er nog een bij kwam in die reeds drukke zomer… Ik: ‘ben je zeker dat we zondag naar een optreden gaan, mij zegt dat niets’. De twijfel begon, langs mijn kant (ik ben vergeetachtig), langs zijn kant. Ik bleek het bij het rechte eind te hebben. Glimlach… de lome namiddag, de nog lomere avond. Moe en schuin op de zetel. Vriendin die toekomt, anderhalf uur later dan afgesproken. Thuiskomen, je neerleggen op bed en even naar die gsm kijken. Hij die gesmst had: ‘dat wij inderdaad geen optreden hebben zondag’. Ik glimlach weer, wens hem een fijn optreden en ‘dat ik hem dit nog wel eens terug lap’…

En ik sluit mijn ogen.

10:43 | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.